Günlük konuşmada ergenlik, genellikle çocukluktan yetişkinliğe doğru uzanan geçiş dönemi olarak kabul edilir. Bu dönem yaklaşık 12 yaşından 20 yaşına kadar devam eder. Tıbben, ergenlik ikincil cinsiyet özelliklerinin gelişmeye başladığı zamandır. Bunu izleyen dönem gençlik (delikanlılık) dönemidir.

Bu değişiklikler gittikçe daha erken yaşlarda olmaya başlamaktadır. Bunun nedeni sağlık ve beslenme koşullarının iyileşmiş olmasında yatabilir. Cinsel olgunluk erkeklerde ilk meninin çıkmasıyla, kızlarda ilk adet görmeyle ifade edilir. Bu köklü fiziksel değişiklikler ergen çocuğu son derece meşgul eder. Bu büyük fiziksel büyüme önemli miktarda enerji tüketir ve bu çocuğu genellikle bitkin bir hale getirir. İlk başta buna bir de ilk adetin tedirginliği eklenir. Bu nedenle ergenliğin başlangıcında sırt ağrısı, baş ağrısı ve yorgunluk yakınmaları çok yaygın görülür. Bu dönemler bazen taşkın enerji patlamalarıyla birbirini izler. Bedendeki değişiklikler güvensizlik ve şaşkınlık duygularına yol açar. Erkek çocuklarda gırtlağın genişlemesi sonucu sesin kalınlaşması güvensizlik duygusunu daha da pekiştirir.

Ergenlikteki en köklü değişiklikler cinsel değişikliklerdir. Bu değişiklikler için çocuğun anne babası tarafından önceden yeterince hazırlanması son derece önemlidir. Ancak buna karşın erkekler ilk meni boşalmasında (kızlarda ilk adet görmelerinde) büyük şaşkınlık içinde olurlar. Egemen olan cinsel duygular genellikle, düzenli olarak elle doyum sağlamaya (mastürbasyona) yol açar. Bu, çocuğun büyük suçluluk duygularına kapılmasına yol açar ancak öte yandan da gerginliklerden kurtulmasını sağlar. Bu suçluluk duygularıyla başa çıkamayan çocuklar çoğunlukla kendi içlerine kapanırlar ve sessiz olurlar. Cinsel eğitim genellikle anne babadan değil, arkadaşlardan ya da kitaplardan sağlanmaya çalışılır. Anne baba bu dönemde kendi yaşam deneyimlerinden söz etmek isteseler bile, gençler buna çoğunlukla değer vermezler. Ergenlik yaşlarında gençler, genellikle anne babalarının tahmin ettiğinden çok daha fazlasını bilirler ve anne babaları arasında cinsel bir ilişki olduğu düşüncesine dayanamazlar. Cinsellik hala iğrenç, ancak yine de dayanılmaz bir şey olarak kabul edilir ve anne baba arasında bu tür bir ilişki olduğunun kavranması çoğunlukla çocuk için büyük bir düş kırıklığı yaratır.

Şaşkınlık ve güvensizlik duygularına tepki olarak da dış görünüşe büyük önem verilir. Giysilerin seçimi büyük önem kazanır, yapılacak ve yapılmayacak şeyleri birbirinden ayıran kesin sınırlar konur. Genç çocukların pop müzik yıldızları ve film kahramanları gibi putlaştırılmış modelleri vardır. Bu putlaştırılan kişilerin seçimi bir başka güdüye büyüklerin dünyasına karşı çıkmaya dayanır. Genç çocuklar kendilerini anne babalarından özgür kılmak ve yaşamlarını kendi istedikleri biçimde yaşamak isterler.

Genellikle kendi müziklerini seçerler ve büyükler bunun değerini kabul etmeyince bu müziğe daha da çok kapılırlar. Genç çocuklar kendi yaşam biçimlerinin anne babalarınınkinden farklı olduğunu anne babalarına karşı çeşitli biçimlerde açıkça ortaya koyarlar. Bunu genellikle saygısız bir davranış içinde dışa vururlar ve anne babaların görüşlerini hor gördüklerini belirtmekten çekinmezler.

Bu nedenle, anne baba için de zor bir dönemdir bu çünkü çocuklarının kendilerini terk ettiği duygusuna kapılırlar. Anne babasından kurtulunca, genç çocuğun kendisine ilişkin görüşü karışır.