Doğum sırasında çocuk ve plasenta dölyatağından çıkar. Anne açısından bu doğumdur ve lohusalık dönemi başlar. Doğum olabilmesi için çocuğun en az on yedi haftalık olması gerekir. Gebeliğin on yedi haftadan önce sona ermesine düşük denir.

Normal bir doğum doğal bir süreçtir ve çoğunlukla herhangi bir sorun yaratmaz. Bu nedenle normal bir doğum evde ya da bir doğum kliniğinde yapılabilir. Genellikle doğumu, gebeliği boyunca kadını düzenli olarak muayene etmiş olan doktor yönetir. Geniş deneyimleri nedeniyle ebeler de doğum yaptırmada doktorlar kadar yeteneklidirler. Bugün bazı erkekler de ebeliği meslek olarak seçtikleri için, ebelerden doğum uzmanları olarak söz etmek olanaklıdır. Birçok kadın hastanede doğum yapmanın daha güvenilir olduğuna inanır. Geçmişte bu, annenin doğumdan sonra on gün hastanede kalması demekti, ancak günümüzde birçok kadın kısa süreli kalınan kliniklerde doğumlarını yapmakta ve iki üç gün sonra evlerine dönmektedir. Gebelik döneminde çocuğun ya da annenin sağlığının ya da yaşamının tehlikede olduğunu gösteren belirtiler varsa doğumun mutlaka bir jinekolog denetiminde bir hastanede yapılması gerekir. Doğum süreci dölyatağı kasılmaları ile başlar. Bunlara doğum sancıları da denir. Hafif kasılmalar doğumdan bir kaç hafta önce başlayabilir.

Bu evrede doğum sancıları ya da kasılmalar başlar. Kasılmalar başlangıçta 20 ile 30 dakikada bir gelir ve 40 saniye kadar sürer, daha sonra yavaş yavaş güçlenir ve sıklaşmaya başlar. Birinci evrenin sonunda her iki ya da üç dakikada bir yinelenir. Her kasılmayla bebeği içeren amniyos torbası genişleyen dölyatağı ağzına doğru itilir. Sonunda, dölyatağı ağzının çapı 10cm'ye ulaşır (tam açılma) ve çocuğun başının (bedeninin en büyük kısmı) geçmesine olanak verir. Doktor muayene ile dölyatağı ağzının ne kadar açıldığını saptar. Bu evrenin başında, genellikle dölyatağı ağzında birikmiş olan kanlı bir akıntı gelir (nişan).

Açılma süresi sona erdiğinde amniyos zarı çoğunlukla yırtılmış olur. Bu evrenin süresi büyük değişiklik gösterir. Kadının ilk doğumunda 10 saat ile 20 saat arasında bir süre devam edebilir; daha sonraki doğumlarda bu süre genellikle kısalır.

Bu evre, dölyatağı ağzı yeterince genişlediği yaklaşık 10cm'i bulduğunda başlar. Kadın itme isteği duyar. Doktorlar yardımcı olması ve çocuğun dışarı kolaylıkla çıkabilmesinde kendi payının da olduğunu hatırlaması gerekir. Bu aşamada nefes alışlar önem kazanır. Her kasılmada derin nefes almalı, karın kaslarını gerip diyaframın dölyatağı üzerinde baskı yapmasını sağlamak için nefesini tutmalıdır. Derin nefes almak, çocuğa bol oksijen sağlamak açısından da önemlidir. Kasılma sırasında çocuğun başı dölyolu ağzından görünür.

Kasılma geçtikten sonra, baş yine geri çekilir ve birkaç kasılmadan sonra dışarı çıkar.  Bu arada kadın hem nefes alışı üzerinde kontrolünü sürdürmeli hem de çocuğun rahatça çıkabilmesi için bedeni ve kaslarını olabildiğince gevşek tutmaya çalışmalıdır. Bu evrede doktor ve ebeler de anneye nasıl hareket etmesi, nasıl nefes alması gerektiği hakkında bilgi verirler. Örneğin, tam çocuğun başı çıkarken daha dikkatli olabilmek ve bir güçlüğe yol açmamak için anneden daha yavaş itmesini isteyebilirler. Doktor çocuğun omuzlarını çıkarmak için başı iki eliyle tutarak yan çevirir. Yeni bir kasılmadan sonra çocuk doğmuştur.

Plasentanın dışarı atıldığı bu evre ender olarak 15 dakikadan fazla sürer. Dölyatağı kasılmalarıyla plasenta dölyatağı zarından kurtulmaya başlar. Aynı zamanda plasenta ile dölyatağı arasındaki damar bağlantıları da koptuğu için sonun arkasında kan birikmeye başlar. Kan plasentayı geçerek dışarı akabileceği gibi onunla birlikte de çıkabilir. Kanama çoğunlukla çabuk biter, ancak bazen ciddi bir kanama olabilir. Kanama riskinin olması halinde kan naklinin zamanında yapılabilmesini sağlamak için doğum hastanede yapılmalıdır.

Doğumdan önce bebek dölyatağında, çoğunlukla başının arkası dölyatağı ağzına dönük olarak yatar. Bu durumda önce baş çıkar. Doğum kanalına en önce başın en dar kısmı girdiği için normal ve ideal doğum durumu budur. Başın tepesinin alnın ya da yüzün dölyatağı ağzına dönük olması halinde doğum daha zor olur. Tüm hamileliklerin % 3'ünde çocuk ters (baş yukarıda) yattığı için makatla gelir. Tam ve tam olmayan diye ikiye ayrılır. Tamamıyla ters olmayan durumlarda çocuğun bacakları bedeninin yanında yukarıya dönüktür. Tam makat gelişinde ise, çocuğun bacakları, çömelmiş gibi kalçasının yanında yer alır. Bu durumda gelen bir çocuk normal dölyolu kanalından doğabilir, ancak çeşitli sorunlarla karşılaşma riski daha büyük olduğu için özel doğum teknikleri kullanılmalıdır. Göbek kordonunun çocuğun başı ile annenin havsalası arasında sıkışması özel bir tehlike yaratır. Çocuğun ayaklarının önce çıkması halinde, bazen baş çıkamaz. Bu nedenle bu tür doğumlar da hastanede yapılmalıdır.

Çocuğun dölyatağında uzunlamasına değil, yanlamasına yattığı durumlarda normal bir doğum olanaksızdır. Gebelik sırasında dıştan elle yapılan basınçlarla çocuğun durumu düzeltilmeye çalışılır

Doğum sırasında doktor bebeğin durumunu sürekli denetler. Belirli değişikliklerin olması çocuğun zor durumda olduğunu ve hemen dışarı çıkarılması gerektiğini gösterir. Amniyos suyunun rengi de çocuğun durumunu belirtebilir. Doktor dış cinsel organlar ile makat arasında ufak bir kesik yaparak (epiziotomi) doğum sürecini hızlandırabilir. Dölyolu ve havsala dokusunun yırtılmasını önlemek için normal doğumlarda da epiziotomi yapılır. Bazen, anne ya da çocuğun herhangi bir nedenle tehlikede olması halinde, forseps vakum ya da sezaryen gibi özel doğum teknikleri uygulanır.