Yumurta ve sperm hücrelerinin birleşmesi döllenmiş yumurta hücresini tüm 23 çift kromozomu da içerdiği anlamına gelir. Kromozomlar bedende geliştirilen tüm bileşimler, hücreler dokular ve organlar için gerekli özellikleri içerirler ve böylece tam bir insan yaratılmasını sağlarlar. Bedendeki tüm hücrelerde döllenmiş yumurta hücresinde bulunan kromozomların aynısı bulunduğu için, insanın daha sonraları çevresi tarafından belirlenecek olanların dışında tüm özellikleri döllenme anında belirlenir. Bu özellikler saç rengi ve cinsiyetle birlikte kan grubu ve protein bileşim (en önemli hücre yapıcılar) gibi daha az belirgin olan özellikleri de kapsar. Döllenen yumurta hücresi bir çok kez bölünür. Bu bölünme süreci içinde hücreler farklı dokular ve organlar halinde gelişir ve nihayet tam bir organizmaya dönüşür. Doğmamış çocuğa döllenmeden sonraki iki ayda embriyo (cenin) daha sonra ise dölüt (fetus) denir. Embriyoloji doğmamış çocuğun hem embriyo hem de dölüt evrelerindeki gelişmesini inceleyen bilimdir.

Döllenmiş yumurta önce iki kardeş hücreye bölünür, bunlar birbirinin yanında yatmaya devam eder (bölünme). Sonra ikinci bir bölünme, bu kez birincinin aksi yönünde bir bölünme gerçekleşir. Tohum şimdi dört hücreyi kapsamaktadır. Birbirini izleyen bölünmeler hücrelerin küresel bir kitle oluşturmasına yol açar. Devam eden hücre bölünmesi bu kitle içinde sıvı dolu bir boşluğun oluşmasına yol açar. Buna blastula denir. Bu boşluğun çevresini bir hücre tabakası sarar (trofoblast). Bu dış tabaka bir uçta daha kalındır (embiyoblast). Bu dış tabaka plasenta ile dış embriyo zarının oluşmasında önemli bir rol oynar; asıl embriyo bu tabakanın kalın kısmından gelişir. Hücrelerin yeniden düzenlenmesinin bir sonucu olarak dış tabakanın kalın olan kısmı çift hücre tabakası içeren yassı bir yuvarlak (plak) haline gelir. İç hücre tabakasından (endoderm) akciğerler, idrar kesesi kalp ve bağırsaklar oluşur. Dış hücre tabakasından ise sinir sisteminin ve derinin kaynağı olan dış deri tabakası (ektoderm) ve orta deri tabakası (mezoderm) oluşur. Bu doku daha sonra kasları, bağdokuyu ve iskeleti oluşturur.

Yukarıda sözü edilen süreçler gerçekleşirken, embriyo fallop borusundan dölyatağına iner. Yumurta hücresi döllenmeden 7 gün kadar sonra dölyatağında yuvalanır, diğer bir deyişle embriyo dölyatağını saran mukozanın içine yerleşir. Yumurtalıktan salgılanan hormonların etkisiyle mukoza hazırlanmıştır ve artık bu yerleşme süresinde embriyoyu besleyebilir. Boşluğu saran hücre tabakasının (trofoblast) dölyatağı hücrelerini bozması sonucu bu yerleşme olanaklı olur. Bu tabaka aynı zamanda dölyatağındaki kan damarlarının duvarlarında bulanan hücreleri de bozduğu için annenin kanı tabakayla temas kurabilir ve embriyonun beslenmesini sağlar.

Bir kez embriyonun dölyatağı mukozasına yerleşmesi tamamlandıktan sonra (döllenmeden sonraki 12 gün), dış embriyo zarı (koryon) büyük ölçüde boşluğu sarmış olan tabaka (trofoblast) aracılığı ile oluşumunu tamamlar. Koryonun dış yüzünde birçok çıkıntı oluşur ve bunların içinde kan damarları (koryon çıkıntıları) gelişir. Bir ara koryon, dölyatağı dokusuyla birleşerek plasentayı oluşturur. Koryon çıkıntıları sonuçta yalnızca plasentada yer alırlar. Bunlara artık plesanta çıkıntıları denir. Anne ile çocuk arasında her tür madde kan damarları arasındaki bu bağ aracılığıyla karşılıklı değiştirilebilir. Bu şekilde plasenta beslenme, solunum ve salgılama gibi çocuk için yaşamsal önemi olan birçok işlevi gerçekleştirir. Annenin kanı ile çocuğun kanı arasında doğrudan bir temas olmadığı için, bazı maddelerin çocuğa geçmesi engellenir (plasenta engeli); böylece örneğin annenin kanındaki bakteriler çocuğa ulaşamaz. Plasenta ayrıca, gebeliği sürdüren belirli hormonların üretimi için de gereklidir.

Embriyoblastın gelişmesi doğal olarak sürer. Daha sonraki hücre bölünmeleri iç embriyo zarının, amniyosun oluşmasına yol açar. Amniyos, embriyoyu tamamen sarar. Zamanla amniyos dış embriyo zarına bitişir; böylece başlangıçtaki boşluk ortadan kaybolur. Amniyos, yalnızca göbek kordonu aracılığıyla embriyoya bağlanır.

Amniyos ile embriyo arasındaki boşluğu amniyos suyu doldurur. Başlangıçta yalnızca iç embriyo zarı daha sonra ise çocuğun böbrekleri bu sıvıyı yapar. Amniyos suyu, çocuğu sarsıntılara ve çarpmalara karşı korur.

Döllenmeden yaklaşık altı hafta sonra göbek kordonu gelişir. Embriyoyu plasenta ile birleştiren göbek kordonunda üç damar bulunur. Oksijen ve gıda açısından zengin olan kanı embriyoya taşıyan göbek damarı ile az oksijen ve besin içeren kanı embriyodan plasentaya taşıyan iki göbek atardamarı (arteri).

Embriyo gelişme süreci içinde bir kaç kez kendi ekseni üzerinde döndüğü için göbek kordonundaki kan damarları genel olarak birbirine dolanır.