Bedenimiz hareket edecek biçimde yaratılmıştır. İlkel insanlar çok hareket etmek ve genellikle büyük fiziksel çaba harcamak zorundaydılar. Ancak, çağdaş toplumlarda yaşayan çağdaş insanlar için durum oldukça farklıdır. Zaman zaman insanların yaptığı tüm egzersiz kendi taşıt araçlarına kadar yürümekten ibarettir. Bunun etkilerini, eğer bisiklete binmeye ya da koşmaya kalkarsak hemen görürüz. Kısa sürede nefessiz kalırız kalbimiz hızla çarpmaya başlar ve ciğerlerimiz sancır. Sağlığımız tehlikede olmadığı sürece buna pek aldırmayabiliriz. Oysa bedenimizin düzenli olarak kullanılmayan kısımları zamanla bozulur. Kaslar gevşer, kan damarları darlaşır ve kan damarı zarları daha az esnek bir hale gelir. Acil bir şey olduğunda ya da bir hastalık halinde bedenlerimiz fazla çaba gereksinmesini karşılayamaz. Günlük yaşamda insanın kendini enerji dolu hissetmesi güzel bir şeydir. Üstelik spor ve jimnastik sırasında yapılan hareketler çok keyifli olabilir.

Forma girmek için sporun yanı sıra jimnastik ya da diğer egzersizleri yapabilirsiniz. Bu durumda kas gruplarının ve kemik çatısının değişik kısımlarının bilinçli bir biçimde çalıştırılmasına (egzersiz), kan dolaşımı ile solunumun geliştirilmesine ve kalbin güçlendirilmesine daha büyük bir özen gösterilir. Bu, spor ve oyunlardan daha az keyiflidir, ancak daha kısa bir sürede aynı sonuçları sağlayabilir.

Böyle bir güç harcama yalnız kasların üzerine değil, aynı zamanda kalp, kan dolaşımı ve ciğerlerin üzerine de fazladan bir yük bindirir. Bu yükün karşılanabilmesi için, kasların kan aracılığıyla sağlanması gereken fazla miktarda oksijene gereksinmesi vardır. Kaslara optimal miktarda oksijenin gitmesini kanın olanaklı en üst düzeyde kaslara akması sağlar. Bu amaçla, kalp daha hızlı ve daha güçlü atmaya başlar. Bu herkesin bildiği bir şeydir. Buna ek olarak, kaslara giden kan damarları genişler ve böylece kan dolaşımının olabildiğince az engellenmesi sağlanır. Organlara, örneğin bağırsaklara, giden kan damarları ise daralır. Herhangi bir zarara neden olmadan kısa bir süre için ertelenmesi olanaklı olan sindirim için daha az oksijen kullanılması nedeniyle bu daralma yararlıdır. Bu, aynı zamanda yemekten sonra güçlü fiziksel çaba harcanmasının neden doğru olmadığını da açıklar.

Fiziksel çaba harcamaya başlayınca, derideki kan damardan da genişleyeceği için deriye yönelik kan dolaşımı artar. Bunun sonucu olarak, deri kızarır, ısısı artar ve daha çok ısı dışarı salınabilir. Bu fazla ısı kaslardaki yanmanın artması sonucudur, çünkü bu süreç kaçınılmaz olarak bedenden ısı salınmasına yol açar. Ancak, çok fazla güç harcanması durumunda kasların oksijen gereksinimi öylesine artar ki, deriye giden kan miktarı da azalır. Bunun uzun süre devam edemeyeceği açıktır; derinin saldığı ısının azalması nedeniyle ısı bedenin içinde birikir ve çok ısınmamıza yol açar. Nefes alıp vermemiz de güç harcanmasına kendini ayarlayabilmelidir.

Kalp daha hızlı çarpmaya başlayınca, ciğerlere giden kan miktarı kendiliğinden artar. Üstelik ciğerlerdeki küçük kan damarları genişler. Dinlenirken, dakikada yaklaşık 15 kez nefes alır ve her defasında 0.5 litre havayı içimize çekeriz. Bu, dakikada 7.5 litre hava demektir ve havanın içinde % 20 kadar oksijen bulunduğu için, bu miktar 1.5 litre oksijene tekabül eder.

Bunun yalnız bir kısmı (0,3 litre kadar) kana karışır, kalanı ise nefese çıkar. Bu nedenle, nefes verirken çıkarılan havada oksijen bulunduğu için ağızdan ağza suni teneffüs yapılabilir.

Güç harcanırken nefes alıp vermemiz hızlanır (dakikada 40 nefese kadar çıkar) ve derinleşir (her defasında 5 litre havaya kadar yükselir). Bu nedenle, eğitim görmüş sporcular dakikada 7 litre kadar oksijeni içlerine çekebilirler. Eğitilmemiş kişiler bu denli oksijen alamazlar. İnsanın bu açıdan eğitilmesi, temelde ciğerlerin kapasitesini arttırarak, kalbi güçlendirerek ve kan dolaşımını geliştirerek kaslara giden oksijen miktarının optimal düzeye çıkarılmasını amaçlar.

Beden dinlenme halinde iken, normal kişilerin nabzı dakikada yaklaşık 70 atar; spor eğitimi görmüş ve kalpleri genişlemiş kişilerin nabzı ise genellikle 40'ı geçmez.

Fazla güç harcandığı durumlarda nabız artışı dakikada 200'e kadar yükselebilir, bu nedenle sporcuların kalbi bazen dakikada 40 litre kadar kan pompalayabilir. Kaslarda eğitimle geliştirilir. Kas metabolizması daha iyi işlev görür, kas lifleri büyür daha fazla miktarda yedek yakıt depolamaya başlar. Bunlar kasların daha uzun bir süre çalışmasına olanak verir. Ayrıca, metabolizmanın hiç oksijen gereksinmeyen kısmı da daha iyi işlev görür. Bu mekanizma "oksijen açığı" kavramı altında ele alınmaktadır