Dünya Sağlık Örgütü'nün vermiş olduğu tanımın en güçlü yönü sağlıklı olma durumunun toplumsal etmenlerce de belirlendiği gerçeğini vurgulamasıdır. Bu özellikle az gelişmiş ve gelişmekte olan ülkeler için geçerlidir. Bu ülkelerde sağlık koşullarının yetersiz olması pek çok bulaşıcı hastalığa neden olmaktadır. Ancak gelişmiş ülkelerde de toplumsal çevre koşulları henüz belirleyici bir neden olmaktan bütünüyle çıkmamıştır. Özellikle aşırı gürültülü işyerleri yalnızca işitsel rahatsızlıklara değil pek çok ruhsal hastalığa yol açmaktadır.

Günümüzde fiziksel ve ruhsal unsurların sağlık açısından ayrılmaz bir bütün oluşturduğu hemen herkesçe kabul edilmektedir. Bir çok hastalık durumunda (gastrit ülser, yüksek tansiyon ve kalp hastalıkları da dâhil olmak üzere) fiziksel bozukluklar ile ruhsal rahatsızlıklar arasında ilişki çok açıktır. Yorgunluk, uykusuzluk ve baş ağrısı gibi pek çok rahatsızlığın nedeni çoğunlukla ruhsaldır. Ev kadınları bir sürü önemsiz rahatsızlık için doktora erkeklerden daha sık başvururlar. Çoğu durumda doktor herhangi bir fiziksel bozukluk bulamaz. Rahatsızlığın nedeni kadının büyük ölçüde evi ile sınırlı olan yaşamından hoşnut olmaması olgusunda aranmalıdır. Birçok insan ruhsal sorunların fiziksel rahatsızlıklara yol açabileceğini kabul etmekte güçlük çeker. Bu olgunun kavranması sağlığın bütünüyle uzmanlara bırakılabilecek bir şey olmadığının, kendi sağlığımızdan kendimizin de sorumlu olduğumuzun kabul edilmesi anlamına gelir. Bu sorumluluğu tümüyle edinebilmenin bir önkoşulu, bedenin nasıl oluştuğu ve nasıl çalıştığı, neyin rahatsızlığa yol açabileceği ve de bir doktorun belirli bir testi neden yaptığı hakkında bilgi sahibi olmaktır. Kendi test ya da tedavileri kabul edip etmeme ve sağlığımıza ilişkin olarak verilen öğütleri yerine getirip getirmeme konusunda değil, aynı zamanda sigara, içki, aşırı yemek yeme gibi belirli zevklerden vazgeçerek daha uzun ve sağlıklı bir yaşam sürdürme şansımızı arttırmada da bizlere düşen yükümlülüğü gösterir. Unutmamak gerekir ki, bu sorumluluk yalnızca kendimize karşı değildir. Her şeyden önce, pek çok açıdan bize bağlı yakın çevremize ve onun da ötesinde hem hastalanmakla kaybettiğimiz işgünlerinin faturasını ödeyen hem de bu hastalığımız süresince ilacıyla, sağlık personeliyle, hastanesiyle tüm bakım masraflarını üstlenen toplumumuza karşıdır.