Karın, yirmi kadar büyük organı içeren bir boşluktur. Mide, bağırsakların değişik bölümleri, karaciğer, pankreas ve safra kesesinin oluşturduğu sindirim organları bu boşluktaki en büyük yeri kaplar.

Gebelik sırasında, embriyonun karın duvarında bulunan bir aralıktan kan damarları plasentaya bağlanır. Bu aralık (göbek) tam kapanmadığı ya da zayıf kaldığı zaman göbek fıtığı oluşabilir. Kanın duvarında bulunan kasların zayıflaması bar fıtığına yol açar, karın organları üstünde olağanüstü bir baskı olmadığı sürece organlarda bir fırlama görülmez (serbest fıtık). Muayene sırasında doktorunuz elinizin üstüne üflemenizi söyleyerek, fıtık olup olmadığını anlayabilir. Fıtığın büyük olması halinde, önemli bir kısmı bağırsaklardan oluşan karın organlarında hafif bir fırlama görülebilir. Fıtık oluştuktan sonra, bağırsaklardaki maddelerin yeterince boşaltılmaması ciddi sorunlara yol açabilir. Bağırsaklarda biriken gaz baskıyı artırır ve bağırsakların boşaltılmasını daha da güçleştirir. Bu duruma boğulmuş fıtık denir ve bu aşamada çok fazla şikâyet olmayabilir. Yalnızca şişlik daha serbestleşir ve ağrı artar. Ancak kısa bir süre sonra boğulmuş kısma olan kan akımı aksayacak ve bağırsaklardan bir sızıntı başlayacaktır. Bu durumda barsak bakterilerinin karın boşluğuna girebilmeleri karın zarı iltihabına (peritonit) yol açabilir.

Boğulmuş fıtık tedavisinde vazgeçilmez yöntem cerrahi müdahaledir. En sık rastlanan fıtık kasık kanalında oluşan kasık fıtığıdır. Erkeklerde erbezleri embriyo evresinde bu kanaldan geçerek, karından aşağı inerler. Kadınlarda ise bu kanal bağ dokusu ile dolu olduğu için kasık fıtığı sık görülmez. Kalça ya da uyluk kemiği fıtığı bacaklara giden büyük kan damarlarının karın duvarından çıktıkları noktanın hemen yanında ortaya çıkar. Uyluk kemiği fıtığı kolayca boğulabilir. Ayrıca yara ya da ameliyat yerinde de fıtık oluşabilir. Diafragma fıtığı yemek borusunun başlangıç noktasında oluşur ve yemek borusunda bazı rahatsızlıklar yol açabilir.

Karın organlarının tümü karın duvarına bağ dokusu lifleri ile bağlıdır. Bu liflerin zedelenmesi ya da zayıflaması sonucu organların doğal konumları değişebilir. Bu durumun sık sık rastlanan örnekleri arasında gezici böbrek (böbreğin yer değiştirmesi) ve dölyatağı düşüklüğü sayılabilir. Dölyatağı düşüklüğünün şiddetli seyrettiği durumlarda dölyatağı dölyolundan aşağı sarkabilir. Rektumun bazı kısımları makattan fırlayabilir. Bu durum bazen müzmin ishal ile birlikte ortaya çıkabilir. Karın içinde yer alan organlardan bazıları çift duvarlı bir zar (seröz zar) ile kaplıdır. Bu zar, onikiparmak bağırsağını, boş bağırsağı, ince bağırsağın son bölümü olan kıvrım bağırsağı, mideyi ve kalın bağırsağın enine olan kısmını kaplar. Karın zarı ile kaplı olan bu organlar bağ dokusundan oluşan tabakalar aracılığıyla karın duvarına asılıdırlar. İnce bağırsak askısı mezenter adını alır. Mide ile kalın bağırsağın, ortak bir askı tabakası vardır. Karın zarı ile bağırsaklar arasında bir bölme gibi sarkan bu tabaka büyük kıvrım adım alır. Büyük kıvrımın üzerinde bazen birçok küçük yağ lobuna rastlanır. Karın boşluğunda toplanan sıvı karnın şişmesine neden olur. Bu duruma karında sıvı toplanması denir.

Karın içindeki boşluk karın ve havsala boşlukları olmak üzere ikiye ayrılır. Havsala girişi bu boşlukları birbirinden ayırır. Bu, büyük ve küçük havsala arasında bulunan bir aralıktır. Büyük havsala kalça kemikleri çevrilmiştir. Bu kemikler geniş bir aralık (havsala girişi) oluşturur. Bu kısmın hemen altında çatı kemikleri ve kuyruk sokumu kemiği ile çevrelenen çok daha küçük bir bölüm yer alır. Havsala organları bu küçük havsala içindedir.

Karın içindeki sindirim organları arasında mide ve bağırsaklar yer alır. Burada besin maddeleri sindirilir ve kan tarafından emilebilen maddelere dönüşür. Kan karaciğere giden kapı toplardamarında toplanır. En çok emilmiş olan yiyecek maddeleri karaciğerde ya depo edilir ya da kan dolaşımına verilmeden önce bir işlemden daha geçirilir. Safra kesesi karaciğerin altında yer alır ve karaciğerde üretilen safra için depolama işlevini yerine getirir. Pankreas, mide ve karaciğerin altında yer alan ve sindirici sıvı ve hormon salgılayan büyük bir sindirim bezidir. Dalak karnın sol üst bölümünde ve lenf sistemi içinde yer alan küçük bir organdır. Böbrekler boşaltım sisteminin temel organlarını oluştururlar. Böbreklerin üzerinde iç salgı sistemin en önemli bezleri olan böbreküstü bezleri yer alır. Böbrekler karnın arka kısmında ve bedenin orta çizgisinin iki yanında yer alırlar. Böbrekler ile mesane arasındaki bağlantı idrar yollarıyla sağlanır. İdrar kesesi, cinsel organlar ve rektum havsala organları arasında yer alırlar. Havsala boşluğunda ise, prostat bezi ile sperm kordonu bulunur. Sperm erbezlerinden idrar borularına sperm kordonu aracılığıyla ulaşır. Dölyolu, dölyatağı, fallop boruları ve yumurtalıklardan oluşan kadın cinsel organlarının hemen hemen tümü havsala boşluğunda yer alır. Karın zarının çok duvarlı olmasına karşın, karın duyu hücreleri açısından zengin değildir. Midenin bazı bölümleri, yemek borusu, bağırsak ve dölyatağı mukozası, yumurtalıklar ve fallop boruları duyarlılıktan tamamen yoksundurlar. Karın organlarına giden çoğu sinir demeti otonom sinir sisteminin kapsamındadır. Bu nedenle bu organlar üzerinde kendi isteğimizle bilinçli bir etki yaratamayız.

Değişik karın organlarında görülen hastalıklar bu organların karın zan ile kaplı olup olmamalarına bağlıdır. Karın zarı ile örtülü bir organdaki iltihaplanma çoğunlukla yerel bir karın zarı iltihabının oluşmasına yol açar ve rahatsızlıklar bu doğrultuda değerlendirilebilir. Küçük havsala içinde yer alan organlar karın zarı ile kaplı değildirler. Bir mide, ağrısı olduğu zaman sancının yeri hangi organların etkilendiğini belirler. Karnın üst bölümünde duyulan ağrılar genellikle mide, safra kesesi, apandisit ya da pankreas gibi sindirim sistemi organlarından birisinde oluşan bir bozukluğu gösterir. Alt bölümdeki ağrılar ise genellikle böbrek, idrar yolu ya da cinsel organlardaki bir rahatsızlıkla ilişkili olur.