Göğüs bedeninin göğüs kafesi ile çerçevelenen kısmını oluşturur ve kaburga kemikleri arasında bulunan kasları (interkostal kasları) kapsar. Göğüs kafesinin dışında bulunan bazı kaslar kol hareketlerini düzenler. Bu kasların tümü deri ile kaplıdır. Derinin altında aynı zamanda süt bezleri (meme) bulunur. Kadınlarda süt üretimi için gerekli olan süt bezleri erkeklerde gelişmemiş durumdadır. Tıpta göğüs ve tüm göğüs bölgesi için 'toraks" deyimi kullanılır. Tüm göğüs bölgesi kavramı daha çok göğüs organlarının hastalıkları nedeniyle yapılan göğüs ameliyatlarında kullanılır. Göğüs kafesi içinde bulunan göğüs boşluğunun üst kenarında kesin bir sınır çizmek olanaksızdır. Alt kenarda ise karın boşluğundan diyafram ile ayrılır.

Göğüs kafesi tarafından korunan göğüste kalp ve akciğerler bulunur. Akciğerlere ve bedenin diğer kısımlarına kan taşıyan iki büyük atardamar kalpten çıkar. Kan çeşitli toplardamarlar aracılığıyla kalbe geri taşınır. Bedendeki sürekli kan akımını sağlamak kalbin görevidir. Havada bulunan oksijen akciğerlerde kana karışır ve karbondioksit akciğerlerdeki havayla birlikte solunum sırasında dışarı atılır. Oksijen, besin ile birlikte alman ve enerji bakımından zengin olan maddelerin metabolizmasında kullanılır. Bu işlem sırasında üretilen enerji hücrelerin büyümesi, yeni hücrelerin üretilmesi (bedenimizdeki hücreler sürekli olarak yenilenir) ve genel olarak hücrelerin işlevlerini sürdürebilmeleri için gereklidir. Bu işlemler sırasında açığa çıkan karbondioksit bedenden atılmalıdır. Oksijen miktarının ideal düzeyde kalabilmesi ve karbondioksitin atılabilmesi için akciğerlerdeki hava sürekli olarak yenilenmelidir. Bu nedenle nefes borusu akciğerleri dış dünyaya bağlayarak yaşamsal nitelikte bir işlevi yerine getirir. Bronş borularının nefes borusu denen kısmı ve bunun uzantıları olan bronşlar göğüs boşluğunda bulunur.

Akciğerler plevra denilen bir zar tabakası ile kaplıdır. Bu tabaka birbirine çok yakın olan son derece ince ve düzgün iki zardan oluşur. Dış zar göğüs duvarının iç yüzünü kaplar, iç zar ise akciğerin duvarının karşısında bulunan dış yüzeyini kaplar. Bu iki zar tabakası arasındaki yarık biçiminde olan kısma göğüs zarı boşluğu denir. Bu boşlukta ince bir tabaka halinde bulunan sıvı madde akciğer yüzeyinin herhangi bir sürtünmeye yol açmadan, kaygan bir biçimde göğüs duvarına temas etmesini sağlar. Koruyucu göğüs zarı sayesinde, göğüs boşluğunda yalnızca birer noktada sabit olan akciğerler serbestçe hareket edebilirler. Damarların giriş yeri olan ve hilus (göbek) adını alan bu sabit nokta akciğerlerin her birinin iç kısmında ve ortasında yer alır ve göğüs zarı tarafında korunmayan tek noktadır. Göğüs zarı boşluğunda sürekli olarak olumsuz bir basınç vardır. Eğer, bu boşluğa hava girseydi akciğerlerin bir araya büzülmesine ve birden güçlerini yitirmelerine neden olurdu. Bu nedenle göğüs zarı ile bronş boruları arasında hiçbir açık bulunmaz. Akciğerlere giden sinirler, lenf damarları ve kan damarlarının akciğerlere bağlantısı yalnızca hilus noktasında olur. Bedende akciğerler gibi hareket halinde olan diğer organlar da iki düzgün zar ile korunmuş durumdadır. Örneğin karın organlarının çoğu periton denilen karın zarının içinde bulunur. Kalp ise dış tabakası perikart ve en iç tabakası epikard adını alan bir zar tabakası ile kaplıdır.

Akciğerler göğüs boşluğunun büyük bir kısmını kaplar, geri kalan boşlukta (sağ ve sol akciğer arasındaki mediyastin) ise kalp, kan damarları, timus ve yemek borusu yer alır. Yemek borusu sindirim sisteminin bir parçasıdır ve tek işlevi besin maddelerini ağızdan mideye aktarmaktır. Bebeklerde timus oldukça büyük, yetişkinlerde ise daha küçüktür. Timusun antikor denilen bağışıklık maddelerinin oluşmasında rol oynadığı ortaya konmuştur. Beden, bakteri gibi dışarıdan gelen tüm yabancı cisimlere karşı mücadele edecek bağışıklık maddeleri üretir.

Mediyastinin geri kalan kısmında lenf bezleri içeren yağlı dokular bulunur. Bu dokular özellikle nefes borusunu ikiye ayrıldığı noktada ve hilusun yanında bulunur. Lenf, özel kanallar (lenf damarları) ile dokulardan kana iletilen renksiz ve saydam bir sıvıdır; ana göğüs kanalı mediyastinden geçtikten sonra, ense kökündeki büyük toplardamarlara katılır. Mediyastinde ayrıca birçok organın işlevi açısından yaşamsal bir önem taşıyan sinirler bulunur. Örneğin, kalp sinirlerin etkisi olmadan atabilir, ancak normal işlevini yerine getirebilmesi kalbe gelen sinirlere büyük ölçüde bağlıdır. Kalp atışları heyecanlı zamanlarda hızlanır ve uyku sırasında yavaşlar. Göğüs boşluğundaki en önemli iki siniri oluşturan sağ ve sol vagus sinirleri kalp ve akciğerlere ulaşan dallara ayrılır.

Diafragma kaslarla kaplı bir kiriş tabakasından oluşur. Alt kaburga kemiklerine, göğüs kemiğinin en alt noktasına ve omuriliğe bağlantısı vardır. Bir kubbe gibi göğüs boşluğuna uzanır. Karaciğer ve dalak karın organları olmalarına karşın, diafragma hemen altında yer aldıkları için, göğüs duvarı tarafından korunmuş durumdadırlar. Nefes alınırken, diafragma kası kasıldığı için diyafram düzleşir ve göğüs boşluğu genişler. Aynı zamanda karın boşluğu üzerinde bir baskı oluşur. Bu baskı doğumda ve dışkının bedenden atılması sırasında önem kazanır. Diafragma göğüs ve karın boşlukları arasında tümüyle kapalı bir bölme oluşturmaz. Kan damarları, sinirler ve yemek borusunun geçtiği çeşitli geçitleri içerir. Yemek borusunun geçtiği geçit kolaylıkla yırtılabilir. Bunun sonucu, karında bulunan organlardan biri ya da organın bir kısmı göğüs boşluğuna kayabilir. Diafragma ani ve şiddetli kasılma hareketleri sonucu hıçkırık olur. Bu kasılmanın nedeni ise diafragma (frenik) ya da vagus sinirinin göğüs ya da karın organları tarafından uyarılmasıdır. Vagus sinirinden bazı kollar mideye gittiği için hıçkırık acele yemek yemenin ya da içmenin sonucunda ortaya çıkabilir. Uzun süren hıçkırıklar nefrit gibi daha ciddi bir hastalık belirtisi olabilir.

Göğüs ağrıları genellikle kalp rahatsızlıklarına bağlıdır. Akciğer dokusu kendi başına ağrıya neden olmaz. Nefes borusu ve göğüs zarı ise ağrıya neden olabilir. Göğüs zarından kaynaklanan ağrılar genellikle nefes alma sırasında hissedilir. Göğüs kemiğinin arkasında hissedilen yanma duygusu (mide ekşimesi) yemek borusundaki bir iltihaptan kaynaklanabilir. Göğüs ağrıları bazen kas ya da deri enfeksiyonuna bağlı olarak da ortaya çıkabilir. Tümör ya da benzeri diğer yer kaplayan oluşumlar öteki organlar üzerinde baskı yaparak göğüs rahatsızlığına neden olabilirler. Örneğin baskı büyük toplardamar üzerinde yoğunlaştığı zaman, baş ve kollara ait kan damarları ve bu organlardan kalbe geri dönen kan akımı engellenir. Yemek borusu üzerindeki baskı ise yutma işlemini güçleştirebilir. Nefes borusu üzerinde oluşan baskı ise öksürüğe neden olabilir. Ancak öksürük, daha çok bronş borularında oluşan enfeksiyonun bir belirtisidir. Göğüste gözle görülür biçim bozuklukları göğsün çok dar ve çıkıntılı olması ya da huni biçimini almasıdır. Bu bozukluklar genellikle doğuştandır, ancak dar ve çıkıntılı göğüs durumunda, göğüs kemiğinin alt kısmı öne doğru bir çıkıntı oluşturur. Huni biçimindeki bozuklukta ise durum tam tersidir: göğüs kemiği içe doğru çöker. Çöküntü derin olduğu zaman kalp ya da ciğerlere baskı yapar. Bu, ciddi bir durumdur ve tedavisi için ameliyat gerekebilir.