Şok eskiden, ruhsal çöküntü veya fiziksel zedelenmelerden hemen sonra baş gösteren halsizlik durumu olarak tanımlanırdı. Günümüzde bu olay, yani bayılma, bir çok doktor tarafından farklı bir klinik sendrom olarak ele alınır. Şok, kan miktarı ile damar sisteminin hacmi arasındaki oransızlık sonucu ortaya çıkan bir durum olarak tanımlanabilir. Kan dolaşımının ani olarak bozulması ve bundan dolayı dolaşan kanın yetersiz hale gelmesi şokun temel nedenidir. Aşırı kan veya doku sıvısı kaybı, bedende kan dağılımı dengesinin bozulması ve kalbin pompalama işlevinin yetersizliği bu duruma yol açan etkenlerdir. Beden, en önemli organlara (kalp, beyin, böbrekler) gereken kanı elinden geldiği sürece sağlamaya çalışır. Bu çabalar, kalp atışlarının hızlanması (hızlı nabız) ve kol, bacak ve bağırsaklar gibi görece daha az önemli olan daralması şeklinde görülür. Söz konusu bölgede oksijen eksikliği meydana gelir; hücre metabolizması oksijensiz işlemek zorunda kalır. Sonuçta bölgede biriken aşırı miktarda laktik asit dokuları ve damar da sıvının damar dışına çıkmasına neden olarak durumu daha da ağırlaştırır. Laktik asit birikimi sonucu damarlar genişler kan basıncı düşer ve tüm dokularda oksijen eksikliği baş gösterir. Şok geçirmiş bir hasta, genellikle ilk bakışta belli olur. Rahatsız ve şaşkındır, kol ve bacaklar soluk bir renk almıştır, deri (özellikle burun derisi) soğuk ve terlidir. Nabız hızlıdır, kan basıncı saptanamaz.

Bu tablonun hemen ortaya çıkmaması teşhisi zorlaştırır ve geciktirir. Örneğin, şok enfeksiyon ateşi gibi damar sistemi reaksiyonlarına yol açan vakalar sonucu baş gösterirse, böyle bir durum söz konusudur.

En sık görüleni, kaza sonucu aşırı kan kaybı ve kan hacminin düşmesi veya ağır ishal, kusma ve yanıklar sonucu su ve tuz kaybı nedeniyle oluşan hipovolemik şoktur. Nevrojenik şoklarda sinir sistemi önemli bir rol oynar. Toplardamar ve kılcal damarların genişlemesi sonucunda kan göllenir ve adeta kanama olmuş gibi dolaşım dışı kalır.

Nevröjen şok diğer şoklarda da önemli bir rol oynar. Toksik şok, bakteriyel enfeksiyonların bir komplikasyonu olarak ortaya çıkar ve zehirli maddelerin (toksinler) açığa çıkmasına neden olur. Bu olay damar sisteminde, sendromun yalnızca erken döneminde izlenebilen bir reaksiyonlar zincirine yol açar. Tedavisi zor olan bir başka vaka da kalp şokudur. Kalp şoku genellikle kalp enfarktüsü sonucu kalbin pompalama işlevinin bozulmasıyla olur. Araba kazası, moloz altında kalma gibi dokuların ciddi olarak hasar gördüğü ezilme vakalarında travmatik şok denilen durum baş gösterir. Ezilen bölgede biriken doku artıkları koparak serbestleşecek olursa, kan yoluyla tüm bedene taşınırlar. Bu maddelerin zehirli etkileri hastayı hızla şoka sokabilir. Bunu önlemek ve hastayı kurtarmak için ezik bölgeler acil olarak bağlanmalıdır. Şokun en vahim şekli, histamin maddesinin açığa çıktığı bir alerjik reaksiyon sonucu baş gösteren anafilaktik şoktur. Şok acil tıbbi müdahale gerektiren bir durumdur. Tedavinin şekli, şokun nedenlerine bağlı olarak saptanır.

Trombozda kan damar içerisinde pıhtılaşır. Kanama meydana gelmez. Kan pıhtısı (trombus) damar çeperine yapışan küçük bir pıhtı parçası olarak başlar ve sürekli büyüyerek kan damarını tamamıyla tıkar. Trombozun nedeni damar çeperinde meydana gelen bir değişikliğin, adeta bir zedelenme söz konusuymuş gibi, trombositleri ve pıhtılaşma faktörlerini harekete geçirmesidir. Kan bileşiminde bir anomalilik olan durumlarda (aşırı miktarda trombosit bulunuşu), veya kan akımının yavaşladığı vakalarda, kan daha çabuk pıhtılaşır. Uzun süre yatma sonucu genellikle bir toplardamarda tromboz (toplardamar trombozu) meydana gelir. Bu durum özellikle bacaklardaki toplardamarlar için söz konusudur. Normalde bacak kaslarının sürekli hareketleri sayesinde kan yukarı doğru itilir (kas pompası), ancak yatar durumda bu pompalama hareketi olmaz. Bacak toplardamarı bir trombus tarafından tıkandığında kan pıhtının altında göllenir. Bacak şişer, sıcaklaşır ve baldırda ağrı başlar (sural ağrı). Kan akımının önemli ölçüde yavaşladığı varisli toplardamarlarda tromboz olasılığı çok yüksektir. Atardamarlardaki tromboz (atardamar trombozu) damar çeperinin zedelenmesi sonucu meydana gelir. Yağ ve kalsiyum çöküntülerinden dolayı damar çeperinin kaygan özelliğini kaybederek pürüzlendiği damar sertliği (arterioskleroz) hastalığının tromboza yol açtığı bilinen bir gerçektir. Atardamarın tıkanması sonucu organın bu atardamarla beslenen kısmı ölebilir (enfarktüs). Bu durum en sık olarak beyin ve kalpte görülür. Bununla birlikte organların çoğu birkaç atardamar tarafından beslendikleri için kolay kolay kansız kalmazlar.