Cinsel (zührevi) hastalıklar cinsel birleşme ile geçen bulaşıcı hastalıklardır. Bunların en yaygın olanları frengi ve belsoğukluğudur. Daha az önemli olanlar ise konkroid (ulcus molle), lenfogranülom ve zührevi granülom (cinsel ilişkiden kaynaklanan, dokuların içinde anormal olarak oluşan küçük, sert kitleler) gibi hastalıklardır. Anneden çocuğa frengi gebelik sırasında, belsoğukluğu ise doğum sırasında geçebilir. Cinsel hastalıkları taşıyan mikroplar bedenin dışında yaşayamaz ve genel olarak ancak hastalıklı olan mukoza ile doğrudan temas durumunda hastalık bulaşabilir. İlişki sırasında cinsel organın ağza alınması halinde, hastalık cinsel organlardan diğer kişinin (eşin) ağzına da geçebilir, hatta açık bir yaradan bile bulaşabilir. Ayrıca frengi ile beliren yaralar enfekte bir sıvı salgıladıkları için bulaşıcıdırlar. Diğer cinsel hastalıklar yalnızca cinsel organlardan bulaşırlar. Prezervatif kullanılması ve bu hastalıklara karşı oldukça iyi bir korunma sağlar. Sağlık koşullarının yetersiz olması da hastalığın dolaylı olarak bulaşmasına yol açabilir. Örneğin hastalığı olmayan bir kişinin kullandığı havlu kısa bir süre önce, cinsel hastalığı olan bir kişi tarafından kullanılmışsa hastalık bu kişiye de geçebilir. Ancak bu tür bir bulaşma günümüzde az görülmektedir. Cinsel bir hastalık her zaman kolayca anlaşılmaz. Bir yanma duygusu, akıntı ya da cinsel organlarda görülen yaralar uyarı belirtileridir. Bunlar zararsız bir mantar hastalığı nedeniyle de ortaya çıkabilir ama bunu güvenilir bir biçimde saptayabilmek için bir doktora ya da bir zührevi hastalıklar kliniğine gitmek gerekir. Doktor ya da klinik kesin teşhis için bir parça alır ve genel olarak bu hastalıklar kısa bir sürede antibiyotiklerle tedavi edilebilir. Ancak insanlar genellikle cinsel bir hastalık kuşkusuyla doktora gitmekten çekinirler. Çünkü bu tür bir kuşku onların cinsel ilişkide bulunmuş olduklarını gösterir ve ayrıca da cinsel organlarında bir şeyin "bozuk" olduğunu kabul etmek güç gelir. Cinsel hastalığı olan bir kişiyi tedavi eden doktor kişinin en son cinsel ilişkide bulunduğu kişilerin adlarını kesinlikle öğrenmek isteyecektir. İlişkide bulunulan kişiye de hastalığın bulaşma olasılığı olduğu için bu son derece önemlidir. Cinsel ilişkide bulunma ve sevişme eğiliminin daha güçlü olduğu gençlerde bu hastalıklar daha çabuk yayılır. Cinsel ahlak anlayışının değişmesi bu hastalıkların daha sık görülmesine yol açmıştır. Ancak kaydedilen hastalık sayısındaki artış insanların giderek bu hastalıklarla karşılaşmaktan daha az çekinmelerinin bir sonucu da olabilir. Bu umut verici bir gelişmedir.