Organlar ve İşlevleri arasında tam bir uyumun gerçekleşmesi insanın genel olarak kendini iyi hissetmesine yol açar: buna sağlıklılık denir. Organların normal işlevlerini görmesini engelleyerek rahatsızlıklara neden olan bozukluklar ise hastalık diye adlandırılır. Ancak, bu açıdan bakıldığında, dünya nüfusunun yarıdan fazlasının hasta olduğunu söyleyebiliriz: örneğin bir kısmı aşırı şişmandır, bir kısmı aşırı zayıf; ya da keldir, düztabandır, tırnakları kolay kırılır, egzamaları vardır, dişleri çürüktür, burun kemikleri çarpıktır, varisli damarları vardır. Ancak çoğu durumda bu tür rahatsızlığın olması kişinin kendini hasta hissetmesine yol açmaz. Öte yandan fiziksel hiç bir rahatsızlığın saptanamamasına karşın kendisini hasta hisseden pek çok insan vardır. Bu insanlar çalışmalarını aksatmadan sürdürebilmekte güçlük çekerler, ister bilinçli ister bilinçsiz olsun, psikolojik sorunların da bu kişilerin çalışmalarını engelleyebildiği görülür. Bu nedenle hastalık kavramı temelde kişinin işlevlerini düzgün bir biçimde sürdürememesi düşüncesini içerir. Kişilik, eğitim, ev ve İş koşulları, kalıtsal etmenler ve kişiler arası gerilimleri bireyin işlevleri açısından sağlayacağı başarıyı büyük ölçüde belirlerler. Birçok fiziksel hastalığın kişinin ruhsal ve toplumsal mutluluğunun yetersiz oluşundan kaynaklanması, beden ve ruhsal yapının birbirinden ayrılmaz bir bütün olduğunu gösterir. Doktorun görevi önce hastasının yakınmalarını dinlemek, sonra da bunları incelemektir. Hastayı, çektiği fiziksel bir rahatsızlığa, kendi yaşamında uyumsuzluk yaratan bu tür bir etmenin yol açtığı konusunda ikna etmek son derece güçtür. Bazen bir bağlantı bulmak kolay olabilir; örneğin bankada çalışan bir memurun mide ağrıları ile müdürünün kendisini sürekli azarlaması arasında bir bağ olduğu anlatılabilir. Ancak bu, bazen çok güç de olabilir; örneğin sırt ağrıları olan ve kocasının kendisine yeterince ilgi göstermediğine inanan bir kadının durumunu kendisine açıklayabilmek oldukça güçtür. Doğal olarak, bu tür sorunları ayrıntılı bir biçimde tartışabilmek her zaman kolay değildir. Ayrıca, pek çok rahatsızlığın zamanla kendiliğinden geçebilmesi, tedavinin her zaman gerekli olmadığını göstermektedir. Bir tedavi uygulanması halinde ise bunun sonuçlarını saptayabilmek oldukça güçtür. Bir hastalığın doğal Seyri ya da rahatsızlıkların belirli bir birliktelik göstermesi birçok koşula bağlıdır. Doktorun önerdiği tedavi bu koşulların yaratacağı sonuçlara ters bile düşebilir. Birçok durumda gerek hasta, gerekse doktor hastalığın kendi doğal seyrine çok az önem verirler ve her ikisi de hemen belirli bir tedavinin uygulanmasını yeğlerler. Ancak bütün ilaçların yan etkileri de olduğu için, ilaç kullanılması çoğu kez yeni bir rahatsızlığa yol açabilmektedir. Çeşitli hastalıklar için uygulanan belirli tedaviler genellikle başarılı olmaktadırlar. Ancak bunların hiç bir zaman evrensel olarak uygulanabileceği, yani her koşut altında ve her durumda olumlu sonuç vereceği söylenemez. Toplumsal doyum, kişiler arası uyumlu ilişkiler ve duygular, sevebilmek ve mutlu olabilmek, bunların hepsi kişinin sağlığı açısından geçici bir hastalığa yakalanmış olup olmamaktan çok daha fazla önem taşıyan göstergeler olabilmektedir. Çeşitli yaşlılık belirlileri genel olarak oldukça erken bir dönemde insanın işlevlerini sürdürebilmesini güçleştirmeye başlar. Bir kez doğduktan sonra ölümün kaçınılmaz olduğu bir gerçektir, ancak kimse ölümün ne zaman ve nasıl geleceğini bilmez. İnsan bir kaza ya da belirli bir hastalık nedeniyle ölmezse, bir kalp ya da damar hastalığından ölme olasılığı %70 ve habis bir urdan ölme olasılığı %20’den biraz fazladır. Herkesin sonunda habis bir ur nedeniyle ölmesi olasılığı vardır, ancak çoğu insan önce bir kalp ya damar hastalığına tutulduğu için genellikle bu evreye varılmaz. Öte yandan insanların önce habis bir ura yakalanmamaları halinde bir kalp ya da damar hastalığından ölmesi de olasıdır. İnsan hâlâ dünyadaki en karmaşık bilgisayar olma niteliğini korumaktadır ve şimdiye kadar hiç kimse zaman içinde bu makinenin tüm parçalarını eksiksiz bir biçimde ve yıpratmadan korumayı başaramamıştır. Kalıtsal etmenler, kazalar, doğal bozulma, bunların hepsi birlikte gelişir ve hepimiz sonunda aynı kaçınılmaz sonuçla, ölümle karşılaşırız. İnsanın kendisi doğumdan ölüme dek süren yolculuğu olanaklı olduğu ölçüde aksatmadan sürdürebilmek için birçok şey yapabilir. Bu kısa konukluk sırasında duygusal etmenler insan yaşamı denen şeyin niteliğini belirlemek açısından çok önemli bir rol oynayabilirler.